Bij Calidus geloven we dat de best mogelijke zorg begint bij de mens. Bij bewoners en cliënten die zich gezien voelen én bij professionals die vanuit dezelfde visie samenwerken. In deze zomerserie vertellen collega's over hun vak, hun drijfveren en de keuzes die zij iedere dag maken.
Al dertig jaar werkt Esther Karemaker in de ouderenzorg. Sinds twee jaar is ze Kwaliteitsverpleegkundige in opleiding bij Calidus. In het Noorderlandhuis werkt ze iedere dag aan de kwaliteit van zorg. Juist door de afdelingen op te gaan, blijft ze dichtbij bewoners en collega’s.
“Veel mensen denken bij kwaliteit aan protocollen en regels,” vertelt Esther. “Natuurlijk zijn die belangrijk. Maar voor mij begint kwaliteit met de vraag: wie is deze bewoner en wat heeft hij of zij nodig?”
Het persoonlijke contact maakte dat ze ooit voor de ouderenzorg koos. “Ouderen hebben een heel leven achter zich. Achter iedere bewoner zit een verhaal. Soms mooi, soms verdrietig. Door daar echt naar te luisteren kun je bijdragen aan een waardevolle laatste levensfase. Dat blijft bijzonder.”
Passende zorg vraagt om blijven afstemmen
Goede zorg is nooit standaard, iedere bewoner is anders en behoeften veranderen. “Passende zorg betekent dat je steeds opnieuw kijkt: wat is voor deze bewoner belangrijk? Hoe kunnen we daar zo goed mogelijk bij aansluiten? Soms vraagt dat om kleine aanpassingen, soms om een heel andere aanpak.”
Dat vraagt volgens haar om nieuwsgierigheid. Niet alleen naar wat er gebeurt, maar vooral naar wat erachter zit. “Iedere dag lees ik de rapportages, maar de belangrijkste informatie haal ik op door het gesprek aan te gaan. Met bewoners, familie en collega's. Je blijft steeds de vraag achter de vraag stellen.”
Daarin ziet Esther de kracht van passende zorg. “Je kunt zelf bedenken wat goed is, maar uiteindelijk bepaalt de bewoner wat kwaliteit van leven voor hem of haar betekent. Onze taak is om daarbij aan te sluiten.”
Kwaliteit maak je samen
Als kwaliteitsverpleegkundige ondersteunt Esther collega’s op de werkvloer. Ze kijkt mee bij complexe situaties, coacht collega’s en helpt teams om van dagelijkse situaties te leren.
“Ik neem het niet over. Ik stel liever vragen waardoor iemand zelf tot een oplossing komt. Vaak weten collega’s heel goed wat ze moeten doen, maar helpt het als iemand even meekijkt. Dat maakt dat collega’s steeds meer eigenaar worden van hun vak.”
Ook wanneer iets niet direct goed gaat, kiest Esther voor het gesprek. “Als iemand ergens moeite mee heeft, vraag ik eerst: waar loop je tegenaan? Wat heb je nodig? Pas daarna kijken we samen hoe we verder kunnen.”
Volgens haar ontstaat kwaliteit als professionals met elkaar blijven leren. “Ik vind het mooi als collega's elkaar opzoeken, vragen durven stellen en elkaar feedback geven. Dan weet je dat je samen beter wilt worden.”
Vakmanschap deel je met elkaar
Esther motiveert collega's om zelf de juiste informatie te vinden. “Bij een vraag kijk ik natuurlijk mee. Soms nemen we samen een werkinstructie door, soms verwijs ik collega's naar Zo werken wij. Daar staan werkafspraken, werkinstructies, beleid en protocollen. Het is mooi als iedereen weet: dít is de plek waar ik het kan vinden. Op deze manier helpen we elkaar om expertise te delen en bouwen we samen aan kwaliteit.”
Volgens Esther helpt dat om steeds meer op dezelfde manier te werken. “Vroeger had iedere locatie vaak eigen documenten. Nu bouwen we steeds meer aan één centrale plek. Dat maakt het werk duidelijker.”
Ook het Leerplein gebruikt ze om kwaliteit verder te versterken. “Soms merk je in de praktijk dat een onderwerp lastig blijft. Dan organiseren we bijvoorbeeld een klinische les of gaan we samen de werkvloer op. Zo zorgen we ervoor dat kennis terugkomt in de dagelijkse zorg.”
Niemand doet het alleen
Goede zorg ontstaat volgens Esther nooit vanuit één discipline. Juist de samenwerking tussen zorgprofessionals maakt het verschil. “De verpleegkundig specialist, gedragsdeskundige, fysiotherapeut, ergotherapeut en andere behandelaren spelen een grote rol in de kwaliteit van zorg. Iedereen kijkt vanuit zijn eigen expertise naar dezelfde bewoner. Samen kom je verder dan alleen.”
Ook familie speelt daarin een onmisbare rol. “Naasten kennen iemand vaak al een leven lang. Zij weten wat iemand belangrijk vindt, waar iemand blij van wordt of juist onrustig van raakt. Die kennis hebben we hard nodig.”
Zo krijgen we het voor elkaar
Voor Esther begint de best mogelijke zorg met verbinding. “Door met elkaar in gesprek te blijven. Door vragen te stellen, nieuwsgierig te zijn en elkaar te helpen als dat nodig is. Niemand hoeft het alleen te doen.”
Die samenwerking ziet ze iedere dag terug in het Noorderlandhuis. “Ik leer van collega's net zoveel als zij van mij. Als je die openheid houdt en samen blijft zoeken naar wat bewoners nodig hebben, dan groeit de kwaliteit vanzelf.”