Bij Calidus geloven we dat de best mogelijke zorg begint bij de mens. Bij bewoners en cliënten die zich gezien voelen én bij professionals die vanuit dezelfde visie samenwerken. In deze zomerserie vertellen collega's over hun vak, hun drijfveren en de keuzes die zij iedere dag maken.
“Ik prijs me heel gelukkig dat ik een stukje mag meelopen in het leven van iemand.” Voor Gerrie Seggelink is dat precies waarom ze haar werk zo mooi vindt. Als gedragsdeskundige kijkt ze mee met cliënten, begeleiders en verwanten. Ze adviseert zorgteams, observeert en helpt om situaties beter te begrijpen. Niet door direct oplossingen aan te dragen, maar door samen te onderzoeken wat voor iemand belangrijk is.
Na haar stage bij Calidus werkte Gerrie enkele jaren elders, waar ze veel ervaring opdeed als gedragsdeskundige. Toen er bij Calidus een vacature vrijkwam, was terugkomen vanzelfsprekend. “Het voelde als thuiskomen toen ik hier het terrein weer op reed. Ik had het hier altijd naar mijn zin gehad en kon nu de ervaring die ik had opgedaan meenemen naar deze organisatie.”
Begeleiders en ouders voelen vaak intuïtief aan wat iemand nodig heeft. Mijn rol is om woorden te geven aan wat zij zien en ervaren.
Verschillende perspectieven
Voor Gerrie begint goede zorg met proberen te begrijpen wat een cliënt nodig heeft. “Rondom iedere cliënt heeft iedereen een stukje van de puzzel. De begeleider, de familie, de arts, andere betrokken disciplines. Niemand maakt het hele plaatje alleen.”
Het samenbrengen van al die inzichten maakt haar werk bijzonder. “Ik ken een cliënt nooit zo goed als de mensen die iedere dag met hem of haar werken. Begeleiders en ouders voelen vaak intuïtief aan wat iemand nodig heeft. Mijn rol is om die kennis uit te vragen en om woorden te geven aan wat zij zien en ervaren.”
Dat proces geeft haar energie. “Als je stap voor stap ontdekt wat iemand nodig heeft en ziet dat daardoor iets verandert in het leven van een cliënt, dan weet je waarvoor je het doet.”
De mens achter gedrag
Volgens Gerrie helpt het om verder te kijken dan het gedrag dat je ziet. Wanneer een cliënt onrustig wordt of boos reageert, ligt de aandacht vaak als eerste bij wat zichtbaar is. Zij probeert juist met het team te onderzoeken wat er achter dat gedrag schuilgaat.
“De oplossing zit vaak niet in het gedrag, maar in de mens erachter. Gedrag is een manier om iets duidelijk te maken. Dan moeten we ons afvragen: wat wil iemand ons vertellen? Waar heeft iemand behoefte aan?”
Daarom vindt ze nieuwsgierigheid belangrijk, ook als het ingewikkeld wordt. “Blijf de verbinding zoeken, ook als je iemand even niet begrijpt. Erken wat iemand laat zien en blijf kijken naar de mens achter het gedrag.”
Goede zorg doe je samen
Begeleiders ziet ze als haar belangrijkste informatiebron. “Zij kennen de cliënt het beste. Hun ervaring is ontzettend waardevol. Ik zie het als mijn taak om hun kennis en mijn expertise bij elkaar te brengen.”
Voor Gerrie zijn de mooiste momenten die waarop een team samen ontdekt wat een cliënt écht nodig heeft. “Dan zie je dat collega’s elkaar aanvullen en met nieuwe ideeën komen. Dan gaat de energie stromen, dat vind ik prachtig om te zien.”
Dat vraagt ook om oog voor de mensen die de zorg geven. “Ik heb voor de cliënten te zorgen, maar ook voor de begeleiders. Hoe iemand zich voelt, heeft invloed op het contact met de cliënt. Daarom is het belangrijk dat collega's zich gesteund voelen en op elkaar kunnen vertrouwen.”
Zo krijgen we het voor elkaar
Hoe krijgt Calidus het volgens Gerrie voor elkaar? “Door samen te blijven zoeken.” Volgens haar ontstaat de beste zorg wanneer iedereen zijn eigen deskundigheid durft in te brengen. “Je hoeft het niet alleen te doen. Juist door ieders kennis en ervaring te combineren, krijg je een completer beeld van wat een cliënt nodig heeft.”